مايلا

 

علی رغم خشونتی که بعضی وقتا تو رفتارش هست،‌ دوست داشتنييه. خيلی آروم و بی صدا می ياد. نرم. سبک. اما وقتی اومد ديگه نمی شه نا ديده گرفتش. اين دفه همه چيزو به هم ريخت. همه چيزو. با همه خيلی سرد بر خورد ميکنه  ولی هميشه اينطوريه که هر چی سعی می کنه سرد تر و بی تفاوت تر ياشه، هيجان انگيز تر  می شه (مثه همفری بوگارت!!!). يا اومدنش بچه ها هم از درس و مشق افتادن. ديگه آروم و قرار ندارن. همه جذب رفتارش می شن. من که گاهی وقتا اينقدر بهش زل می زنم و مسحورش ميشم که فقط آرزو ميکنم کسی منم تو اون حالت نبينه!بعضی وقتا بهش حسوديم می شه. پاکيش، آرامشش، وقارش،‌ نگاه نافذش، حرکت کردنش...خودش رو ميسپاره به دست باد و آروم فرود مياد،برف.   

+   مايلا ; ۱:۳٠ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۳/۱۱/٢٥
    پيام هاي ديگران ()  
 

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir